krantenartikel

 

‘Ik vind eigenlijk dat ik het mooiste beroep op aarde heb.’

Het is direct duidelijk dat Lia Opstal-Dees zeer verknocht is aan haar vak; de Homeopathie. Ze is een vrouw die van jongs af aan de behoefte had om mee te gaan in het natuurlijke ritme van de seizoenen, iemand die het ritme van de maan volgt evenals het ritme van de eigen hormooncyclus.
Ze volgde een medische opleiding vanuit de wens om zorg te bieden. Zo was ze A-verpleegkundige en studeerde kindergeneeskunde, kinderverpleegkunde, Jungiaanse Psychologie en verloskunde en was hier vele jaren in werkzaam. Als verpleegkundige moest ze mensen op zaal wakker maken om ze slaapmedicatie toe te dienen. Voor Lia was het heel logisch om daar vraagtekens bij te zetten, het illustreert voor haar dat je naar de hele mens kan kijken in plaats van enkel naar de klacht. Een klacht staat niet op zichzelf, maar vertelt een verhaal over de mens en in dat verhaal zitten vaak allerlei aanknopingspunten die voor genezing kunnen zorgen.
Enthousiast vertelt Lia dat ze sinds zesentwintig jaar als homeopate de tijd kan nemen die daarvoor nodig is. Daarin zijn haar medische ervaring en kennis overigens wel heel waardevol.

De hele mens
“Voor het eerste consult vraag ik iemand een levensbiografie te schrijven. Sociale omgeving, voedingspatroon en psychische gesteldheid zijn allemaal factoren die van belang zijn. Vervolgens zijn de symptomen de sleutels om het beeld compleet te krijgen. In de Homeopathie onderdrukken we geen symptomen. Ik zoek ze op in het repertorium en gebruik deze als aanwijzingen om tot een passend remedievoorschrift te komen.”
Op een standaard op haar bureau staat een groot dik boek met een eigen lampje erboven. De sneden van het boek zijn bezaaid met handgeschreven termen, het boek wordt duidelijk intensief gebruikt. “Alle mogelijke symptomen van kruin tot teen staan hierin. Daarachter staan remedies, maar als je naar de hele mens kijkt is het beeld complexer dan die ene klacht.”
Lia zoekt dus àlle symptomen op die belangrijk zijn. Daarbij let ze ook op lichaamstaal, dromen, angsten of zaken die onuitgesproken blijven maar waar de non-verbale communicatie op wijst. Ze staat op en pakt er een ander zwaar boek bij; de Materia Medica.
“Uit de repertorisatie komen een veelvoud aan remedies naar voren en uiteindelijk wil je er één kiezen. In de Materia Medica kan ik remedies uitgebreider bestuderen en kies er uiteindelijk één waarin ik alles terugzie van de patiënt.
Wat is genezen? Soms is de levenskracht in dit leven ten einde, maar ook in die situaties is het heel waardevol om iemand in het stervensproces te begeleiden. Klassieke Homeopathie is een autonome geneeskunst in zowel acute als chronische processen. Daar waar nodig, in afstemming met de patiënt, is er overleg met andere collegae of andere disciplines. Samenwerking in het belang van diegene is mijn basiskeuze.”

Homeopathie
De homeopathie gaat uit van gelijksoortigheid (datgene wat een stof in onbewerkte vorm aan symptomen kan laten ontstaan, kan het in een kleine hoeveelheid bewerkt door het homeopathische procédé ook genezen) en Lia past dit ook letterlijk toe tijdens haar consulten.
“Je inleven is eveneens een vorm van gelijksoortigheid. Ik ben niet diegene die iemand beter kan maken, uiteindelijk moet je dat zelf doen. Ik kan wel met je meelopen door te luisteren en een passende remedie voor te schrijven. Een mens heeft een sterk zelfgenezend vermogen. De oorzaak ligt verborgen in de mens zelf en de aanleiding komt van buiten, een virus, een bacterie of een vervelende buurman kan je uit balans brengen en ziek maken. Door vitaliteit, immuniteit en levenskracht te versterken is het mogelijk om de balans terug te vinden.”
Met een klap legt Lia een dik boek op tafel. “Kijk, dit is bijvoorbeeld het probleem. Vaak heeft een mens allerlei mechanismes ontwikkeld om dit probleem niet aan te hoeven gaan,” ze legt er een stapel boeken bovenop. “We willen onze schaduwkant eronder houden, maar dat onderdrukken kan zich in allerlei klachten gaan manifesteren. In een consult probeer ik de patiënt uit te nodigen om zich hiervan bewust te worden en uiteindelijk het probleem recht aan te kijken; licht werpen op de schaduwzijde. Ik bied niks aan of spiegel niets waar de patiënt (nog) niets mee kan, maar kijk nauwkeurig naar wat er resoneert. Dat maakt mijn werk zo boeiend. Ieder mens is anders, maar in een maand tijd kan ook dezelfde mens veranderd zijn!”

Muziek
“Als een probleem ingrijpend is, dan is het vaak niet in woorden te vatten. Ik vraag de patiënt dan muziek te kiezen en werk met visualisatietechnieken. Door herinneringen en beelden kan het bewust worden van pijnlijke ervaringen in eigen tempo verwoord worden. Deze methode ontwikkelde ik in 2001 en heb ik Homeo-psychotherapie genoemd.
Het type muziek is veelzeggend. Ik heb inmiddels patronen ontdekt in de muziekkeuze en er remediebeelden aan kunnen koppelen. Er is me meermaals gevraagd om daar een eigen repertorium over te schrijven, maar daar heb ik nog geen tijd voor gehad.”
Een gepassioneerd en goed gevuld leven leidt ze. Naast de onvoorwaardelijke betrokkenheid in haar praktijk is ze moeder van zes kinderen. “Ik heb een gouden regel: ook als ik tien uur gewerkt heb, wil ik s’avonds in dezelfde of in betere energie naar huis gaan. Dat kan alleen als je goed bij jezelf blijft en werk doet waar je gelukkig van wordt.” Haar brede lach toont dat ze dat voor elkaar heeft.

www.klassieke-homeopathie-lia-opstaldees.nl

Merel Hubatka

Written by Lia Opstal-Dees
In 1993 ben ik afgestudeerd aan de School voor Homeopathie te Amersfoort en ben daarna mijn praktijk gestart. Sinds 1993 ben ik lid van de Nederlandse Vereniging van Klassiek Homeopaten (NVKH).