Samuel Friedrich Christian Hahnemann

Woensdag 9 oktober 2019

Vorige week ben ik een aantal dagen in Oost-Duitsland geweest en heb toen onder andere een deel Hahnemann-Reis gemaakt. Toen de praktijk in juni 2018, 25 jaar bestond, had ik een diepe wens om de omgeving waar Hahnemann geboren, gestudeerd en gepraktiseerd heeft, te bezoeken. Zo ben ik op reis gegaan naar Torgau, waar hij werkte en de homeopathie in het licht heeft gezet. Vervolgens ben ik naar Meissen gegaan, zijn geboortestad. In de kloosteruïne ‘zum Heiligen Kreuz’ is nu het Hahnemannzentrum gevestigd. Hier worden verschillende opleidingen met als basis de klassieke of oorspronkelijke vorm van homeopathie gedoceerd. Ik heb kunnen uitwisselen met passievolle Duitste collega’s en de sfeer van Hahnemann zijn tijd weer anders kunnen ervaren. Een korte reis met zoveel rijkdom!

De grondlegger van de homeopathie is de Duitse arts, apotheker wetenschapper, botanicus en scheikundige Samuel Friedrich Christian Hahnemann (1755-1843). Hij introduceerde voor het eerst de naam “homeopathie”, afgeleid van de Griekse woorden “homoios”(gelijksoortig) en “pathos”(lijden). In 1796 formuleerde hij het gelijksoortigheidsprincipe: de similiawet. Naast zijn artsenpraktijk was Hahnemann ook actief als vertaler. Hij sprak en kende Latijn, Grieks, Hebreeuws Arabisch, Engels, Frans, Spaans en Italiaans. Hij nam een vooraanstaande plaats in de Duitse medische wereld in. Door zijn vele vertalingen van medische dossiers en herziening van het Duitse pharmacopee, het handboek van apothekers, werd het Hahnemann steeds duidelijker, dat de toegediende medicijnen geen werkelijke heling gaven, maar controle waren van het symptomenbeeld. Hahnemann verzet zich in die tijd heftig tegen de behandelmethodes met als basis aderlatingen, trepanatie, waarbij door een schedelboring of bepaalde operatietechniek de schedel wordt geopend en het gebruik van bloedzuigers.
De homeopathische geneeswijze is veel ouder en wordt ongeveer 1200 voor Christus al in tempels toegepast door Egyptenaren. De Griekse arts en natuurfilosoof Empedokles, die leefde in de 5e eeuw voor Christus, was bekend met het gegeven: het gelijke met het gelijksoortige genezen.
De Griekse geleerde Hippocrates (460-359 voor Chr.) gebruikte ook het similia-principe:”similia similibus curentur”. De Zwitserse arts-alchemist Paracelsus (1493-1541)onderkende eveneens, dat ziekteverschijnselen door een vergiftiging met een kleine hoeveelheid van het gelijke vergif konden verdwijnen. Paracelsus gebruikte zijn verworven kennis door mineralen en planten-extracten in de geneeskunde toe te passen.
De homeopathische geneeswijze kan op verschillende manieren worden toegepast. Een homeopathische behandeling is pas een daadwerkelijke homeopathische behandeling wanneer de consultatie en anamnese de remedie met potentiekeuze en de dosering berusten op het gelijksoortigheidsprincipe. Er is dan een gelijksoortigheid van het totale beeld van de klachten op mentaal, psychisch, energetisch en fysiek nivo. Een aantal principes zijn belangrijk: het principe van gelijksoortigheid, van verdunningen en de potentiëring.

HET PRINCIPE VAN DE GELIJKSOORTIGHEID
Similia Similibus Curentur : Het gelijke met het gelijksoortige genezen.
Het gelijksoortigheidsprincipe heeft twee pijlers :
1. De crisis van de genezing
Als een mens of dier uit balans is en ziek wordt kunnen er klachten (dit zijn symptomen) ontstaan. De symptomen zijn de signalen dat er disfunctie en disharmonie is. Deze symptomen hebben een verhaal en brengen iets tot uitdrukking wat aandacht vraagt. Deze uitdrukking is de genezingscrisis en een poging van de mens of het dier om genezen en heling in werking te zetten. Door deze symptomen niet te onderdrukken maar als sleutels te gebruiken om de passende remedie voor te schrijven, stimuleert de klassieke homeopathie tot een van binnenuit duurzame genezing.
2. De gelijksoortige ziekten
Samuel Hahnemann heeft het homeopathisch principe structureel in een theoretisch en praktisch systeem samengevat. Dit heeft hij beschreven in twee belangrijke boeken: Het Organon en De Chronische ziekten. Hierin beschrijft hij ook dat er zich sterkere en zwakkere ziektes kunnen manifesteren. De gelijksoortige ziekten zijn de vormen van ziek-zijn, die zich steeds op een zelfde manier uitdrukken. De locatie van het uitdrukken ligt dan in een ander orgaan/orgaansysteem. Een voorbeeld hiervan zijn waterpokken, koortsuitslag en gordelroos. Wanneer iemand een bepaalde ziekte in het symptomenbeeld laat zien en een gelijksoortige sterkere ziekte komt hier overheen, dan zal de zwakkere ziekte samen met de laatst ontstane sterkere ziekte verdwijnen.

Herfstgroet Lia

Written by Lia Opstal-Dees
In 1993 ben ik afgestudeerd aan de School voor Homeopathie te Amersfoort en ben daarna mijn praktijk gestart. Sinds 1993 ben ik lid van de Nederlandse Vereniging van Klassiek Homeopaten (NVKH).