Homeopathie, de Eikenprocessierups en de kringloop van Moeder Natuur herstellen

Dinsdag 2 juli 2019 

Graag wil ik als klassiek homeopate mijn bevindingen over en mijn ervaringen met de Eikenprocessierups delen met wie dit leest. De volwassen Eikenprocessierups ontpopt zich rond juni-juli tot de Eikenprocessievlinder . Vanaf mei, als de eitjes uitkomen en de rupsen worden geboren, doen ze zich te goed aan eikenbladeren. Als deze niet voorradig zijn zal de rups alleen uit noodzaak anderen bomen kiezen om te gaan peuzelen.

Overdag zitten deze rupsen bij elkaar in een cocon. Dat is uitzonderlijk, want rupsen zitten veelal in hun eigen cocon. Ze maken een soort “nest” waarin ze verblijven tot het nacht is geworden. Dan gaan ze samen  kruipend, achter elkaar  als in een processie op weg om hun maaltijd te zoeken. Deze rups heeft camouflagekleuren in het grijs, wat lichtere tinten en oranje-achtige tinten.

De haartjes van deze rupsen kunnen  voor enige turbulentie zorgen. De haartjes bevatten weerhaakjes en blijven dus her en der aan vastzitten, soms jarenlang. De haartjes bevatten ook het mierenzuur, een organische zuur wat ook in andere dieren en planten voorkomt. Dit mierenzuur is een soort verdedigingsmechanisme wat in gevaar of door verstoringen via de haartjes elders kan belanden. Door trillingen van geluid in het verkeer, door de wind of andere verstoringen komen de haartjes vrij of worden soms zelfs als het ware weggeschoten. Ze dwarrelen dan overal heen en komen zo in contact met dieren en mensen. Het mierenzuur kan door zijn corrosief werkend zuur schade aan de omgeving toe brengen. Corrosief is een afleiding uit het Latijn van corrodere, wat wil zeggen dat het een “bijtende” en brandende invloed heeft. Andere dieren die zich verdedigen en ons zo kennis laten maken met het mierenzuur zijn de mieren , hommels, wespen en bijen. De brandnetel is wat dit betreft de bekendste plant. De Eikenprocessierups komt steeds meer buiten het gebied waar het uiteindelijk leeft, namelijk de bossen. Doordat er minder natuurlijke vijanden zijn in de bossen vindt er een verschuiving plaats. De kauw, mus, koekoek, pimpelmees, koolmees en de boomklever zijn dol op deze rups. Ook roofkevers, weekschildkevers, rupsenaaskevers zijn natuurlijke vijanden. De larven van de sluip-en-gaasvlieg, de sluip-en-zweefwesp en tenslotte de grootoorvleermuis weten deze rups zeker ook te vinden als lekker hapje. Het koolmeesje is zeer slim. Zij pakt in de processie-rij de laatste rups zodat de anderen niets merken. Vervolgens wordt de rups door het koolmeesje hardhandig tegen een boom geslagen, zodat het de meeste weerhaak-haartjes verliest. Dan is het smikkelen voor het koolmeesje. Een hoogbegaafde actie mijns inziens!

Dit is een deel van het verhaal! Want waarom verhuizen deze rupsen uit hun eigen gebied naar de stedelijke wereld ? Wat is hun boodschap?

Deze nachtvlinder laat ons ook duidelijk zien hoe het gesteld is met onze biodiversiteit. Houtwallen en struwelen in landelijke gebieden verdwijnen steeds meer. Het gebruik van gifstoffen, de luchtvervuiling en watervervuiling trekken een spoor en hebben een gevolg. De ecologische verbindingswegen, het verwilderd groen worden door veel beleidsmakers geconfisqueerd met als gevolg plantsoenen naar een bepaalde mode-trend zonder oog voor wat echt nodig is in Moeder Natuur. Echter er is ook een beweging  te zien  waarin het bewust-zijn over dit alles wel aanwezig is en gelukkig ook in het beleid wordt meegenomen. Te veel en te lang maaien van wegbermen, het kappen van te veel bos geeft dat rupsen geen natuurlijke vijanden meer hebben en zo ook buiten hun gebied gaan reizen! Soms ook zoekend naar die EIK die verdwenen is! Laten we oog en bewust-zijn hebben voor wat eenzijdigheid kan brengen. De zogenaamde plagen van deze rups of andere insecten, zoals bijvoorbeeld bepaalde muggensoorten zijn een afspiegeling van disharmonie in de natuur. Als mens kunnen we ons steeds afvragen hoe groot waren onze HANDEN hierin!

 

Ik vind het belangrijk dat we ook dit Eikenprocessierups-gebeuren bezien vanuit oorzaak en gevolg. Ook vind ik het belangrijk dat we onze kinderen een ecologische educatie meegeven in van plaats hun bang te maken voor deze RUPS. Laten we de keuze maken te luisteren naar de wijsheid van de Natuur, niet met haar te vechten, echter wel samen te werken aan evenwicht en balans. Als wij als mens zo investeren in ecologische biodiversiteit, dan bouwen we aan een mooie toekomst met duurzaamheid en kan elk wezen haar en zijn eigen plaats weer vinden en behouden.

Ondertussen geef ik begeleiding met klassieke homeopathie daar waar nodig in dit Rupsen-Gebeuren!

Issues ontstaan vooral na aanraking met de haartjes die het mierenzuur in zich meedragen op het gebied van:

  • de HUID met huiduitslag in de vorm van roodheid, bultjes, blaasjes, pijn als van verbranding, sensatie zoals het stralen van de brandnetel, jeuk en extreem branderige gevoelens. Ontstekingen kunnen tenslotte ontstaan met uitbarstingen van weefsel en wondvocht. Huiduitslag kan soms twee weken aanhouden.
  • de OGEN met pijnlijke roodheid, acute of chronische infecties door haartjes die vastzitten door de weerhaakjes. Deze dienen te worden verwijderd. Vaak zie ik ook veel zwelling.
  • de LUCHTWEGEN met klachten doordat de haartjes zijn ingeademd. Keelpijn, pijn in het gehele neusgebied en ademhalingsproblemen.
  • de volgende klachten signaleer ik ook: algemene malaise, misselijkheid, overgeven, duizeligheid en reacties met koortsontwikkeling.

Natuurlijk is het zo dat elk mens hier op eigen wijze op kan reageren, met haar of zijn gevoeligheid of niet, want niet iedereen voelt zich geplaagd door deze rups.

De Eikenprocessierups moeten we niet verwisselen met de Spinselmot, vanwege ook het spinsel. Echter de Spinselmot zit vrijwillig ook op andere bladeren dan alleen van de Eik en is niet schadelijk. De Eikenprocessierups gaat alleen uit nood op zoek naar een ander boomblad.

TO DO:

  • Rups niet aanraken
  • Wegblijven bij Eikenbomen en bossen als je weet dat er spinsels aanwezig zijn.
  • Wees alert ook op de Eiken buiten de bosgebieden.
  • Na aanraking of in contact te zijn geweest zo snel mogelijk de huid wat langere tijd afspoelen, ook je kleding afspoelen en wassen.
  • Niet gaan wrijven, want dit geeft verspreiding van het mierenzuur.
  • Extra drinken van bronwater om te ontgiften en de lever en nierwerking te ondersteunen.
  • Berkensapelixer van Weleda geeft hierin nog een extra support, 2-3 per dag een glas. De elixer aanvullen met bronwater.

 

De homeopathische begeleiding bestaat uit een persoonlijk gekozen remedie en potentievoorschrift. Belangrijk dus om vanuit een gedegen consultatie tot een passend voorschrift te komen. Jeuk in velerlei vormen kan ontzettend intens zijn en veel energie vragen. In deze situaties schrijf ik zowel een inwendige remedie voor als uitwendig een passende zalf of tinctuur.

Verkoelende zalven en tincturen om de jeuk te verzachten:

  • Calendula Off Goudsbloem
  • Hypericum Per Sint Janskruid
  • Aloë Vera Afrikaanse Stekelaloë
  • Urtica Urens Kleine Brandnetel

Bij algemene malaise met maag en darmklachten bekijk ik ook de voeding samen met een inwendig gekozen remedievoorschrift.

Tenslotte: de huid  is ons contactorgaan en laat verbinding in vele vormen zien. De huid staat ook voor grens en eigenheid, wie of wat komt of zit er te dicht op  je huid? Jeuk en kriebels zijn fysiek geworden irritaties, over wie, wat of waarom? De haartjes zijn dan de aanleiding, echter de oorzaak kan op een dieper niveau een spiegeling zijn.

In alle jeuk, kriebels en irritaties wens ik iedereen toch veel plezier van het heerlijke zonnige zomerweer!

Voor vragen over homeopathie en dit netelige rupsje : 06-12282854.

Zomergroet,

Lia.

 

Written by Lia Opstal-Dees
In 1993 ben ik afgestudeerd aan de School voor Homeopathie te Amersfoort en ben daarna mijn praktijk gestart. Sinds 1993 ben ik lid van de Nederlandse Vereniging van Klassiek Homeopaten (NVKH).